De afgelopen jaren is de investering in de groene methanolsector sterk toegenomen, met geplande en in aanbouw zijnde projecten die eind vorig jaar een capaciteit van 51 miljoen ton bereikten. Te midden van deze bloei zijn echter slechts weinig projecten daadwerkelijk gerealiseerd en functioneren ze naar behoren. Door diverse factoren, zoals technologische belemmeringen en de efficiëntie van de coördinatie in de toeleveringsketen, blijkt grootschalige implementatie van groene methanol lastig.
De huidige markt voor groene methanol wordt gekenmerkt door "hoge verkoopprijs, hoge winstmarge en lage capaciteitsbenutting", wat betekent dat de productiekosten ongeveer 4.000 yuan/ton bedragen, terwijl de verkoopprijs op de markt 1.000 dollar/ton bereikt. In de praktijk is het moeilijk om de productie te stimuleren vanwege de complexiteit van het productieproces en de hoge technische drempel.
Er zijn twee belangrijke routes voor de productie van groene methanol, die elk hun eigen ontwikkelingsuitdagingen kennen. Ten eerste is de technologie voor de omzetting van biomassa naar methanol relatief volwassen, maar de samenstelling van de grondstoffen is complex, vergassing is moeilijk en de vergassingsapparatuur raakt snel verstopt. Bovendien fluctueert de aanvoer van grondstoffen aanzienlijk, zijn de transportkosten hoog en vormt de coördinatie tussen de processen stroomopwaarts en stroomafwaarts een aanzienlijke uitdaging. Ten tweede is er de route van koppeling van groene waterstof Het gebruik van kooldioxide voor de productie van methanol sluit aan bij de ontwikkelingsrichting van koolstofvrije emissiereductie, maar wordt beperkt door de hoge kosten van groene waterstof, de druk en de kosten van veiligheidsbeheer bij opslag en transport, en is alleen geschikt voor specifieke scenario's zoals zwaar vrachtvervoer en zeetransport, waardoor wijdverspreide toepassing moeilijk is.
Het benutten van overtollige elektriciteit opgewekt door zonne- en windenergie is een van de kernprincipes achter de ontwikkeling van de groene methanolindustrie. Dit houdt in dat tegelijkertijd de omzetting en opslag van groene elektriciteit en het efficiënte gebruik ervan moeten plaatsvinden. waterstofenergieHet biedt diverse milieuvoordelen. Er bestaat echter een aanzienlijke kloof tussen theoretische concepten en praktische implementatie. De meeste bedrijven richten zich nog steeds op de traditionele technologie voor de omzetting van biomassa naar methanol, in plaats van op de productiemethode waarbij groene waterstof wordt gecombineerd met koolstofdioxide.
Belangrijker nog is de fundamentele tegenstrijdigheid in de energievoorziening: de opwekking van zonne- en windenergie wordt sterk beïnvloed door weers- en seizoensveranderingen en is daardoor inherent instabiel, terwijl groene methanolproductie-installaties juist afhankelijk zijn van een continue en stabiele stroomvoorziening voor een efficiënte bedrijfsvoering. Het oorspronkelijke doel van de ontwikkeling van deze industrie was het oplossen van het probleem van het energieoverschot, maar de industrie wordt belemmerd door periodieke stroomtekorten en een perfecte oplossing voor dit kernprobleem is nog niet gevonden.
De marktvraag naar groene methanol wordt voornamelijk gedreven door overzeese markten, met name door het strenge koolstofbelastingbeleid van de EU en de decarbonisatienormen voor de scheepvaartsector. Het gebruik van groene methanol als scheepsbrandstof kan rederijen helpen hoge boetes voor CO2-uitstoot te vermijden, waardoor zeeschepen de belangrijkste afnemers worden. Toonaangevende bedrijven in de sector, zoals Maersk en COSCO Shipping, ontwikkelen actief schepen die op methanol varen.
Volgens relevante prognoses zal het aantal wereldwijd op methanol aangedreven schepen in 2030 toenemen van de huidige 83 tot 450, terwijl de marktvraag naar groene methanol in dezelfde periode de 14 miljoen ton zal overschrijden. In China bevindt ongeveer 20% van de geplande capaciteitsprojecten zich in de fase van substantiële uitvoering. Door factoren zoals de initiële technologische volwassenheid, de stabiliteit van de grondstoffenvoorziening, kostenbeheersing en schommelingen in de marktvraag, zal de initiële capaciteitsbenutting van de industrie laag blijven en kan het aanbodtekort nog geruime tijd aanhouden.
Over het algemeen zijn de ontwikkelingsvooruitzichten van de groene methanolindustrie veelbelovend. Om het enthousiasme van de markt echter om te zetten in daadwerkelijke voordelen op het gebied van productiecapaciteit, moet de hele sector samenwerken om kernproblemen zoals technologische knelpunten, integratie van de toeleveringsketen en energiecompatibiliteit te overwinnen en zo de verwachte toename van de vraag aan te kunnen.
Veelgestelde vragen: